Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "ΔΙΘΑΛΑΣΣΟΥ" ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Ο Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου κ.Θεοδόσης Πυλαρινός,  ο ΝΝ-Χ, ο Ποιητής και Δοκιμιογράφος  κ. Δημήτρης Κοσμόπουλος

ΕΔΩ

▼

ΤΟ ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΠΟΥ ΕΓΙΝΕ ΣΤΙΣ 8 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2013

Παρουσίαση
της ποιητικής συλλογής

Διθαλάσσου
ποιήματα
του Νίκου Νικολάου-Χατζημιχαήλ

στο Σπίτι της Κύπρου   

Τη Δευτέρα, 8 Απριλίου 2013, παρουσιάστηκε στο Σπίτι της Κύπρου η νέα ποιητική συλλογή του Νίκου Νικολάου-Χατζημιχαήλ, με τίτλο Διθαλάσσου, ποιήματα, που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Κάρβας.

Τη συλλογή συνθέτουν δεκαεπτά ποιήματα, εκφάνσεις του τόπου της Καρπασίας, από όπου κατάγεται και όπου επιστρέφει, ο Νίκος Νικολάου-Χατζημιχαήλ, για να τον αφηγηθεί στην απώλειά του. Το δραματικό γεγονός της εισβολής διαπερνά υπόρρητα ή υπαινικτικά όλη τη συλλογή.

Με τη συλλογή Διθαλάσσου, η οποία οδηγεί στην ανεμόεσσα Καρπασία, τη λωρίδα του φωτός του ποιητή και γενεαλογική του μήτρα, την ουρά του βοδιού, όπου συναντώνται ο Βορράς με τον Νότο και την βρέχουν δύο θάλασσες, την πανάρχαια Αχαιών ακτή, με αυτήν ως αφορμή ο ποιητής ξετυλίγει την ιστορία της Κύπρου, ακολουθώντας ένα ιδιότυπο λυρικό ρεαλισμό, είπε χαρακτηριστικά κατά την παρουσίαση του βιβλίου ο Καθηγητής του Ιονίου Πανεπιστημίου κ. Θεοδόσης Πυλαρινός. Η ποιητική συλλογή του Νίκου Νικολάου-Χατζημιχαήλ, όμως, δεν αποτελεί, σύμφωνα με τον κ. Πυλαρινό,  ιστορική περιήγηση στα σημεία του πάθους του νησιού του, αλλά είναι η αντίσταση στον ευνουχισμό της μνήμης, η αντιστράτευση στην  απαγόρευση, έστω δια την μνήμης, στην προσέγγιση των ιερών και οσίων ενός λαού που διεκδικεί επί αιώνες το δικαίωμα στη ζωή και την προάσπιση της ταυτότητάς του. Είναι τελικά η αντίδραση σε αυτούς που σκόπιμα ή αφελώς συντελούν στην υπονόμευση της ιερότητας του νόστου.  

Λαμβάνοντας το λόγο, ο ποιητής και δοκιμιογράφος κ. Δημήτρης Κοσμόπουλος αναφέρθηκε διεξοδικά στο λεγόμενο αίτημα της λυρικής παράδοσης και στη διάρκειά του, το οποίο, όπως είπε, η Διθαλάσσου θέτει επιτακτικά στο προσκήνιο. Όπως ανέφερε συμπερασματικά, με την ποίηση του Νίκου Νικολάου-Χατζημιχαήλ βλέπουμε μια Κύπρο ολότμητηˑ μια Κύπρο που υπάρχει χαραγμένη κάτω από τις επιχωματώσεις, μέσα στα όρια μιας γλώσσας που είναι κοινή και μιας πίστης που είναι κοινή στην καρδιά του καθενός μαςˑ μια Κύπρο που μπορεί να μας κάνει κι εμάς ανθρώπους και που δίνει μέσα από την ποιητική της εκδοχή το λυρικό αίτημα και τη διάρκειά του, το αίτημα που σήμερα είναι περισσότερο παρά ποτέ επίκαιρο και το οποίο από το δικό του πόστο και ο Νίκος Νικολάου-Χατζημιχαήλ το διακονεί με την αδιάπτωτη ένταση της γνησιότητας, της καθαρότητας και της αλήθειας.

Στην αντιφώνησή του, ο ποιητής  ευχαρίστησε τους δύο εισηγητές, την κ. Ανδρούλα Τουμάζου για τη φιλολογική επιμέλεια των κειμένων, το Σπίτι της Κύπρου, και όλους τους παρευρισκομένους. Ολοκλήρωσε με την ανάγνωση των ποιημάτων Φως, Πρωινή Συμφωνία, Τα Πουλιά, Αόρατος, Τέσσερις Εικόνες, “Σαλαμίνια” και Tα Άλογα, ενώ, σε κλίμα έντονης συγκίνησης διάβασε το διήγημά του Η ζωή συνεχίζεται, από τη συλλογή διηγημάτων του Η κόρη του δραγουμάνου, που κυκλοφόρησε το 2003 από τις εκδόσεις Μεταίχμιο.  

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με τη στήριξη των Πολιτιστικών Υπηρεσιών του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου.

9 Απριλίου 2013

Η ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ 

Εφημερίδα Αλήθεια, 16 Απριλίου 2013, ανεμολόγιο, σελ. 43 

ΖΗΝΩΝ ΖΑΝΝΕΤΟΣ

[Αλήθεια, 10 Σεπτεμβρίου 2012, σελ. 32]

Μνήμης και Αοιδής, Καρπασίων Μουσών,

κομιδή ποιητικής θλιβής επί της χαίτης του Κάρβα 

(Μέρος δεύτερο)

ΕΔΩ

▼

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ
(και βιογραφικό σημείωμα για τον συγγραφέα του κειμένου)

ΖΗΝΩΝ ΖΑΝΝΕΤΟΣ

[Αλήθεια, Κυριακή, 9 Σεπτ. 2012, σελ. 59]

Ζήνων Ζαννέτος

Νίκου Νικολάου -Χατζημιχαήλ:

Δ ι θ α λ ά σ σ ο υ

(ποιήματα)

Μνήμης και Αοιδής, Καρπασίων Μουσών, 

κομιδή ποιητικής θλιβής επί της χαίτης του Κάρβα.

Θεωρώ, όλως διόλου, σημειολογικό το πρώτο ποίημα της συλλογής «Διθαλάσσου», προναϊκό για να εισέλθει κανείς στον ιερόν δρόμο του Λόγου της Ποίησης της συλλογής. Διαβάζεται ως δαδουχική σχίζα, που φωτίζει τα ποιήματα που ακολουθούν, αποκαλύπτουσα και ερμηνεύουσα την εύχυμη δημιουργία ενός λόγου απλού και τραγικού, όπως τραγικός και ευερμήνευτος είναι ο κόσμος της «Διθαλάσσου». Με φως φθέγγεται η ποίηση της «Διθαλάσσου» και δια φωτός κομίζει την κλήση της, γιατί η ποίηση είναι αλήθεια, που ενδύεται το φως του κάλλους της θεϊκής δημιουργίας και φωνεί, άδει ή δισημεί στις κλιμακώσεις αυτού του φωτός. Άλλωστε ο ίδιος ο ποιητής εκφέρει στο πρώτο αυτό ποίημα, το «Φως», τον δημιουργικό απόηχο και τη χειραγωγία του φωτός στην ανά-πλαση του κόσμου, στην Τέχνη της ποιήσεώς του. Το φως γνωρίζει στον ποιητή τα χρώματα, τα χρώματα την υποστασιακή ογκηρότητα, αλλά και τους συμβολισμούς της φύσης, έως τον πυρετό και τη δυναστεία του φέγγους στην ευκρασία όλων των αισθημάτων, των συγκινήσεων, των εκστάσεων της ύπαρξης, σ΄αυτό που ο Ελληνικός Λόγος απεκάλεσε Έρωτα.

ΚΡΙΤΙΚΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΣΥΛΛΟΓΗ "ΔΙΘΑΛΑΣΣΟΥ"

Χρυσόθεμις Χατζηπαναγή

Νίκου Νικολάου -Χατζημιχαήλ

  Δ ι θ α λ ά σ σ ο υ

[Αποσπάσματα της κριτικής δημοσίευσαν οι εφημερίδες  Πολίτης 21/7/2012,   Σημερινή 12 /8/2012 και Αλήθεια 18/8/2012. 

Εδώ, δημοσιεύεται ολόκληρο το κείμενο]  

  Ο Νίκος Νικολάου – Χατζημιχαήλ με τα ποιήματα - πήματά του αυτά εκπονεί μνησιπήμονα διατριβή στις ανατροπές των πικρών καιρών και στις εναγώνιες προσδοκίες των πολύχρονων δεινών της κατεχόμενης πατρίδας. Ειδικότερα, εστιάζει τη διεισδυτική όραση του νου και την προφητική ενόραση της καρδιάς στα πάθη της εγκλωβισμένης Καρπασίας και των εύψυχων ελευθέρων πολιορκημένων της, καθώς με στοχασμό και μ’ όνειρο τού το υπαγορεύει το ενδοσκόπιο του λεπταίσθητου ψυχισμού του. Άλλωστε, στη γη που τον γέννησε και τον έθρεψε με τις προγονικές υποθήκες των Αχαιών και τα μυρωμένα νάματα των Αγίων και των μαρτύρων της ήταν ένα ελάχιστο οφειλόμενο χρέος: κάτι σαν τάμα ατομικό κι αφιέρωμα συλλογικής μνήμης, να ξορκίσει το δαιμονικό με την επίκληση και την προσμονή του θαύματος, για να τελετουργήσει ξανά στον τόπο των ιερών και των οσίων του.

ΜΑΡΙΑ ΠΥΛΙΩΤΟΥ

Αλήθεια, 29 Μαρτίου 2012, Ανεμολόγιο


Μαρία Πυλιώτου

Μικρά και Μεγάλα Παράθυρα στον Κόσμο

Νίκου Νικολάου -Χατζημιχαήλ: Διθαλάσσου, ποιήματα, εκδόσεις Κάρβας

"Κι ο κόσμος όλος φως"

Σ' ένα στίχο με πέντε μικρές λέξεις βαλμένες στη σωστή ρυθμική τους θέση, περικλείονται δεκάδες εικόνες, ιστορικές στιγμές, συναισθήματα... χαρά, πόνος. Περικλείεται όλη η Καρπασία. Η ψυχή της!

Τον ποιητή Νίκο Νικολάου -Χατζημιχαήλ πρωτογνωρίσαμε ως πεζογράφο, με τα γεμάτα ευαισθησία κι ανατροπές διηγήματά του στη συλλογή «Η κόρη του δραγουμάνου» (Εκδ. Μεταίχμιο). Ένα βιβλίο που δεν πέρασε απαρατήρητο. Σ' αυτά τα πεζογραφήματα, λοιπόν, ο προσεκτικός αναγνώστης θα μπορέσει άνετα να νιώσει την ανάσα του ποιητή.